حاشیه درختامون طلایی بود ماه تو آسمون بود و قحطی روشنایی بود.غبار شب رو رویاهایی اطلسی

دیگه هیچکس نشد عاشق چشای کسی وقتی رفت.....

دریا به ماهیا نگاه نمی کرد.ماه در نیومد. ستاره ادعا نکرد.لونه هیچ پرنده ای چراغ نداشت

واسه درد دل دلم هیچکس رو سراغ نداشت. پرنده های کوچک بی لونه شدن.

عابرا رفتنشو دیدین و دیونه شدن.وقتی رفت.....

یه قطره اشک ار شهر چشاش جاری بود.همونو ازش گرفتم آخه یادگاری بود.....

وقتی رفت.......

گفتم نرو٬ پرپر میشم *** گفتی میخوام رها باشم

گفتم آخه٬ عاشق شدم *** گفتی میخوام تنها باشم

گفتم دلم٬ گفتی بسوز***گفتم یه عمری باز هنوز

گفتم پس عمرم چی میشه؟*** گفتی هدر شد شب و روز

وااااااااای دلم

گفتم آخه داغون میشم*** گفتی به من خوش میگذره

گفتم  بیا٬ چشمام به تو*** گفتی آخه کی میخره؟

گفتم مرااا جنس میبینی *** گفتی آره بی قیمتی

گفتم یه روز٬ کسی بودم *** با من نکن بی حرمتی

گفتم صدام٬ میمیره باز***  گفتی به درد٬ بسوز بساز

گفتم حالا که پیر شدم*** گفتی که از تو سیر شدم

گفتم تمنا میکنم *** گفتی میخوام خوردت کنم

گفتم بیا بشکن تنو*** گفتی فراموش کن منو

گفتی فراموش کن منو

                      بهت نمي گم كه هر چي بخواي بهت مي دم ، چون همه چيزم تويي ،

                       نمي خوام خوابتو ببينم ، چون تو خيلي خوش تر از خوابي ،

                                  اگه يه روزي چشمات پر از اشك شده دنبال يه شونه گشتي كه گريه كني ،

  صدام كن

                              ، بهت قول نمي دم كه ساكتت كنم منم پا به پات گريه مي كنم ،

                        اگه دنبال مجسمه سكوت مي گشي تا سرش داد بزني ، صدام كن قول ميدم

 ساكت بمونم

                     ، اگه دنبال خرابه مي گشتي تا نفرتتو توش خالي كني ، صدام كن ، قلبم تنها

خرابه ي وجود توست

روی اولین تار موی سپیدم